Sunjata)), ponadto ochrania od popadnięcia w wielką otchłań błędów odrzucenia (tzn. braku szacunku i porzucenia poszczególnych nauk Buddy). Rozkwit Lamrimu, czyli kompleksowych nauk o buddyzmie, nastąpił w Tybecie w okresie drugiego odrodzenia nauk Buddy w XI wieku, za sprawą hinduskiego mistrza Atisza i rozwoju szkoły Kadampa. Atisza dzięki temu rozwiązał wiele istniejących ówcześnie wątpliwości i problemów zagrażających buddyzmowi, a związanych z tym, czy Wadżrajanę traktować jako oddzielny od Sutr i od Mahajany pojazd. Później dzięki Gampopie Lamrim został włączony do przekazu szkół Kagju. Dzie Tsongkhapa uczynił go rdzeniem swoich nauk, które obecnie istnieją w szkole Gelug. W szkole Ningma Lamrim znany jest m.in. z nauk Patrula Rinpoczego „Nauki Mistrza Samantabhadry”. W szkole Sakja nauki te również są nauczane w ramach kompleksowego systemu Lamdre.
Bibliografia NAUKI LAM-RIM
Je Gampopa „Gems of Dharma, Jewels of Freedom”, Altea Publishing. . Geshe Kelsang Gyatso „Joyful Path of Good Fortune: The Complete Buddhist Path to Enlightenment”, Tharpa Publication. .
Kategoria:Buddyzm tybetański Kategoria:Medytacja buddyjska