W wersjach transportowych UH-1D na burtach montowano karabiny maszynowe M-60D, natomiast w wariantach wsparcia ogniowego UH-1C stosowano zasobniki niekierowanych pocisków 70 mm oraz karabiny maszynowe M134 Minigun.
Wersje wojskowe:
XH-40 i YH-40 – prototypy. UH-1A – pierwszy model produkcyjny Bell 204, wyprodukowano 182 egzemplarzy. UH-1B – ulepszona wersja A, wyprodukowano 1014. UH-1C – wersji UH-1B brakowało mocy niezbędnej do przenoszenia broni i amunicji oraz nadążania z transportami, dlatego Bell zaprojektował kolejny wariant „Hueya”, UH-1C, przeznaczony wyłącznie do roli bojowej. Jest to UH-1B z ulepszonym silnikiem, zmodyfikowanymi łopatkami i głowicą wirnika dla lepszych osiągów w roli śmigłowca bojowego. Zbudowano 767 maszyn. UH-1D – początkowy model produkcyjny Bell 205 (wersja 204 z długim kadłubem). Zaprojektowany jako następca CH-34, który był wówczas w służbie armii amerykańskiej.