Jednym z programów było Kochajmy się w 2 aktach (16 obrazach), napisali Lijan, Rjan i Nrad. Reżyser Fryderyk Jarosy, kapelmistrz Iwo Wesby, tańce i ewolucje układu Tacjanny Wysockiej, dekorator J. Galewski, akompaniator R. Szlosberg. W programie grano następujące numery: „Hotel Q.P.Q.”, „Księżyc z Caroliny”, „Diga-diga-doo!”, „Bajka”, „Gdybym ja to miał”, „Rodacy”, „Ja chcę do mamy”, „Sweet Marie”, „Co będzie w lipcu?”, „A ja mówię...”, „Pieśń szubienic...”, „Z moich przeżyć”, „Mężczyźni wolą blondynki”, „Nie wracaj”, „In flagranti”, „Kochajmy się!”, „Sto lat!”.
W teatrze grano takie szlagiery jak: „Kiedy znów zakwitną białe bzy”, „Czy Pani Marta jest grzechu warta”, „Nasza jest noc”, „Co nam zostało z tych lat”, „Sam mi mówiłeś”, „Piękny gigolo”, „Księżyc nad Tahiti”, „Uliczka w Barcelonie”, „Pokoik na Hożej”, „Chciałabym a boję się”, „Ja śpiewam piosenki”, „Dulcynea”.
Teatr Qui Pro Quo działał do początku lat 30. XX wieku. Bezpośrednią przyczyną zakończenia działalności był ówczesny kryzys ekonomiczny. Mimo popularności wśród publiczności oraz wysokiej jakości prezentowanych numerów i występujących artystów, nie udało się kabaretu utrzymać.