Artur Sandauer (ur. 14 grudnia 1913 w Samborze, zm. 15 lipca 1989 w Warszawie) – polski krytyk literacki pochodzenia żydowskiego, prozaik, eseista, tłumacz, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie o żydowskich korzeniach jako syn Adolfa (Abrahama) Sandauera, z zawodu zegarmistrza, działacza Polskiej Partii Socjalistycznej, i Berty z domu Welker, właścicielki spółdzielni modniarskiej. Ukończył I Gimnazjum Klasyczne im. Adama Mickiewicza w Samborze. Po zdaniu w 1931 r. matury podjął studia na filologii klasycznej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, które ukończył pracą magisterską w 1936 r.
Debiutował w 1930 r. przekładem wiersza J.M. Heredii pt. Pogrzeb, opublikowanym w piśmie „Filomata” (nr 22). W latach 1935–1937 współpracował z Komunistyczną Partią Zachodniej Ukrainy we Lwowie. W latach 1937–1939 mieszkał w Krakowie, gdzie odbywał praktykę nauczycielską, ucząc łaciny w Gimnazjum Hebrajskim im. Ch. Hilfsteina. Współpracował z miesięcznikiem literacko-artystycznym „Nasz Wyraz” (1937–1939) i tygodnikiem „Pion” (1938). W 1939 r. otrzymał dyplom nauczyciela szkół średnich w zakresie filologii klasycznej i historii starożytnej.