Tytus Flawiusz Sabinus (Titus Flavius Sabinus; ur. 8, zm. 21 grudnia 69 w Rzymie) – prefekt Rzymu w latach 56-69 (z przerwami).
Syn Tytusa Flawiusza Sabinusa (I) i jego żony Wespazji Polli
Był rzymskim senatorem, namiestnikiem Mezji i konsulem (dwukrotnie). Przez czternaście lat piastował urząd prefekta Rzymu - zapewne od 56 do 60 i od 61 do 69 roku. Zginął w grudniu 69 roku, walcząc z wojskami cesarza Witeliusza.
Starszy brat Wespazjana, stryj Tytusa i Domicjana.
Miał dwóch synów: Tytusa Flawiusza Sabinusa (III) oraz Flawiusza Klemensa oraz córkę Plautillę.
Bohater powieści Paula L. Maiera Rzym w płomieniach. Pojawia się w powieści Miki Waltariego Wrogowie rodzaju ludzkiego.
Bibliografia
Flavius Josephus, Bellum Judaïcum (The Jewish War). Plutarchus, Lives of the Noble Greeks and Romans. Publius Cornelius Tacitus, Historiae. Gaius Suetonius Tranquillus, De Vita Caesarum (Lives of the Caesars, or The Twelve Caesars). Lucius Cassius Dio Cocceianus (Cassius Dio), Roman History. Sextus Aurelius Victor, De Caesaribus (On the Caesars). Eutropius, Breviarium Historiae Romanae (Abridgement of the History of Rome). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, William Smith, ed., Little, Brown and Company, Boston (1849). Theodor Mommsen et alii, Corpus Inscriptionum Latinarum (The Body of Latin Inscriptions,