Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę na uchodźstwie. Przedostał się do Francji. Został powołany na stanowisko wiceministra spraw zagranicznych w rządzie RP na uchodźstwie Zabrał głos na grudniowej sesji Ligi Narodów w 1939 roku, w sprawie napaści ZSRR na Finlandię. Wyraził hołd i współczucie dla narodu fińskiego w imieniu rządu Rzeczypospolitej, oraz zaapelował o pomoc dla niejMonitor Polski Nr 277 z 19 grudnia 1939 s. 2.. Z przemówienia usunięto wszelkie aluzje antyniemieckie (Garlińskiemu zabroniono wręcz wszelkich aluzji na temat agresji Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku czy współpracy Hitlera ze Stalinem)Andrzej Albert, Historia Polski 1914–1993, Warszawa 1995.. Następnie mianowany pełnomocnikiem rządu w Kanadzie. W drodze do Ottawy zginął na statku „City of Benares”Małgorzata Smogorzewska, Andrzej Krzysztof Kunert (red. nauk.), Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny, tom II, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2000, s. 157.