Od 1949 do rozwiązania w 1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od grudnia 1988 do stycznia 1990 członek Biura Politycznego KC PZPR. W 1989 z ramienia tej partii przewodniczył zespołowi ds. reform politycznych Okrągłego Stołu. W lipcu tego samego roku zaangażował się w działalność Ruchu 8 Lipca. Od 1989 do 1990 był przewodniczącym Komisji Analiz i Prognoz Społeczno-Politycznych KC PZPR.
Od 1982 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-LeninizmuPosiedzenie Rady Naukowej IPPML przy KC PZPR /w/ "Rzeczpospolita", nr 102, 13 maja 1982, s. 2.. W tym samym roku przynależał do Prezydium Tymczasowej Rady Krajowej PRONDziennik Polski, r. XXXVIII, nr 223 (11807), Kraków 20 grudnia 1982 roku, s.2.. Od 1983 do 1989 wchodził w skład rady krajowej PRON. We wrześniu 1986 został członkiem Komisji Partyjno-Rządowej ds. Przeglądu i Unowocześniania Struktur Organizacyjnych Gospodarki i Państwa (pracującej pod przewodnictwem sekretarza KC PZPR Mariana Woźniaka)Sprawna organizacja warunkiem postępu, "Rzeczpospolita", nr 224, 25 września 1986, s. 4.. W 1990 wycofał się z życia politycznego.
W 1996 był współzałożycielem Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Został też przewodniczącym Rady Programowej SWPS.