Drewniaki w różnych krajach mają swoje nazwy: np. francuskie drewniane chodaki to sabots, holenderskie klompen, a włoskie to zoccoliBarbara Bazielich, Folk costume in Central and Eastern Europe, s. 275.. Drewniane obuwie noszone do tradycyjnych strojów japońskich to geta. Drewniaki zakładane koniom nazywano klumpami na Pomorzu, np. w okolicach jeziora Łebsko.
Polska Również w Polsce noszono obuwie zrobione z drewna. Drewniaki nosili np. robotnicy w dawnych fabrykach. Zachowane do dzisiaj chodaki można oglądać w muzeach, np. w Muzeum Chleba w Radzionkowie, w muzeum w Puńsku. W polskich wsiach ich dłubaniem z olszyny zajmowali się tzw. trepiarze, którzy oprócz drewniaków wyrabiali także trepy o podeszwach drewnianych i skórzanych wierzchach. Drewniaki (i trepy) noszone były głównie jesienią i zimą. Gospodarzom służyły jako obuwie robocze, zaś wiejscy wyrobnicy nosili je na wszystkie okazje. Jednak noszenie drewniaków nie było w polskich wsiach w takim stopniu rozpowszechnione jak we wsiach francuskich.
Podczas II wojny światowej Niemcy zmuszali więźniów w