Ostróżeczka polna, ostróżka polna (Consolida regalis, właśc. Delphinium consolida L.) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Występuje w dużej części Europy i zachodniej Azji, jako introdukowany rośnie na Półwyspie Iberyjskim i Skandynawskim, w Maroku, na Rosyjskim Dalekim Wschodzie i w Ameryce Północnej. W Polsce pospolita na całym niżu. W polskiej florze jest archeofitem.

Morfologia thumb|left|Kwiaty thumb|left|Owoce thumb|left|Nasiona Pokrój Roślina zielna z dość krótkim korzeniem palowym barwy brązowej. Łodyga prosto wzniesiona osiąga od 20 do 50 cm, rzadko do 70 cm wysokości. W górze się rozgałęzia, a boczne gałązki wznoszą się skośnie ku górze. Na łodydze znajdują się drobne włoski skierowane do dołu Liście Potrójnie trójsieczne, podzielone na równowąskie łatki. Coraz wyższe liście mniej podzielone, górne są tylko trójdzielne, a najwyższe pojedyncze. Kwiaty Grzbieciste, zebrane w luźne grona. Okwiat niebieski lub różowoniebieski, tworzony przez działki kielicha. Górna z nich zakończona jest ostrogą skierowaną ku tyłowi, lekko zagiętą do przodu. Korona składa się z trójłatkowego płatka pełniącego funkcję miodnika, także zakończony jest on ostrogą schowaną w ostrodze kielicha. Pręciki w liczbie 8–10. Przysadki kwiatowe dużo krótsze od szypułek. Owoce Pojedyncze, nagie mieszki o długości ok.