Biskupi, mając prawo zaadaptowania szat liturgicznych do lokalnych potrzeb, w niektórych diecezjach w Polsce wyrazili zgodę, by lektorzy, niebędący alumnami seminarium, jak i pobłogosławieni do funkcji lektora ministranci, nosili na albie tzw. krzyż lektorski.
Lektor jako funkcja w liturgii Lektorem można nazywać każdego z wiernych, który wykonuje podczas Mszy świętej funkcje przewidziane dla lektora. Prawo Kościelne dopuszcza, by w razie potrzeby, czytania mszalne wykonywali także wierni, którzy nie zostali ustanowieni lektorami, ani nie ukończyli Kursu Lektorskiego. Nie wymaga się od nich używania szat liturgicznych.
Kościoły prawosławne oraz Katolickie Kościoły wschodnie Lektorat to pierwszy z grupy niższych stopni kościelnych w Cerkwi. Do pełnienia funkcji lektorzy powoływani są przez biskupa poprzez chirotesję (odpowiednik rzymskokatolickiego ustanowienia do posługi).
Lektor otrzymuje podraśnik i sticharion, a w trakcie uroczystości nakładany jest na niego mały felon, w którym czyta wybrany tekst z Listów Apostolskich. Potwierdza to jego znajomość pisma, języka liturgicznego i ilustruje posługę lektoratu.