thumb|Propranolol, pierwszy zastosowany z powodzeniem lek beta-adrenolityczny
Leki β-adrenolityczne, β-adrenolityki, leki β-sympatykolityczne, pot. β-blokery (ATC: C07; również: leki beta-adrenolityczne, beta-sympatykolityczne, beta-blokery) – grupa leków działających antagonistycznie na receptory β1- i β2-adrenergiczne. Hamują aktywność układu współczulnego, wywierając działanie na niemal cały organizm. Jest to jedna z najważniejszych grup leków stosowanych w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca i nadciśnienia tętniczego. Znajdują też zastosowanie w leczeniu innych schorzeń.
Działanie Ich działanie związane jest z zablokowaniem receptora β-adrenergicznego, co powoduje następujące efekty biologiczne: w obrębie serca – zmniejszenie częstości akcji serca (efekt chronotropowy ujemny), spadek przewodnictwa przedsionkowo-komorowego (efekt dromotropowy ujemny), obniżenie kurczliwości mięśnia komór (efekt inotropowy ujemny) i zmniejszenie objętości wyrzutowej i minutowej serca, zmniejszenie zużycia tlenu przez mięsień sercowy, zwiększenie przepływu wieńcowego i poprawa odżywienia mięśnia sercowego poprzez wydłużenie rozkurczu (efekt luzytropowy ujemny) w obrębie naczyń krwionośnych – skurcz naczyń i zwiększenie oporu obwodowego w obrębie mięśni gładkich narządów wewnętrznych – skurcz (np.