rozpuszczanie, ługowanie) i nie należy mnożyć terminów określających te same procesy; zwłaszcza, że autorzy wydzielający sufozję mechaniczną i chemiczną sami odwołują się do stwierdzenia, iż sufozję chemiczną można utożsamiać z ługowaniem.

Sufozja występuje niemal na całym świecie, w różnych strefach klimatycznych. Wypłukiwanie cząstek gleby lub drobnego materiału skalnego, prowadzi do powstawania kanałów, tuneli, szczelin itp. Materiał jest transportowany wraz z wodą w postaci zawiesiny poprzez kanały, tunele. Znaczne wypłukiwanie materiału prowadzi do zapadania się powierzchni terenu. Długotrwałe działanie sufozji i innych procesów erozyjnych może prowadzić do powstania wąwozów, dolin, jak również innych formy ukształtowania terenu (m.in. niecek, zagłębień, zapadlisk), czasami też form nazywanych pseudokrasowymi, takich jak jaskinie i leje czy studnie. W niektórych strefach klimatycznych przy wytępieniu zjawisk ekstremalnych, sufozja może przyczyniać się do powstawania osuwisk, jak to miało miejsce po intensywnych opadach monsunowych w Indiach w prowincji Kerala w 2019 r.

Zobacz też Grota Mechowska – jedyna w Polsce jaskinia sufozyjna kolmatacja erozja wąwozowa

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Geomorfologia Kategoria:Geologia Kategoria:Procesy geologiczne Kategoria:Erozja Kategoria:Hydrodynamika podziemna