W ten sposób 20 lipca 1915 roku został zatopiony U-23. Taktyka została jednak zarzucona jako zbyt ryzykowna i nieefektywna..
Z obawy przed atakiem torpedowym sił nawodnych rozbudowywano artylerię nabrzeżną, sprowadzono również dwa stare pancerniki (później zastąpione krążownikami), które miały pełnić rolę pływających baterii, zwiększono liczbę okrętów patrolowych (głównie przebudowane jednostki rybackie).
Zwiększała się liczba statków i okrętów w Scapa Flow, przybywały specjalistyczne jednostki pływające: okręty warsztatowe, dok pływający, a nawet statek-kantyna z salą teatralną na pokładzieW późniejszym czasie na pływający teatr zaadaptowano chłodniowiec „Gourko”; widzowie narzekali jednak na zimno – widownię zlokalizowano bowiem nad pokładem chłodniczym. Na lądzie wzniesiono również amfiteatr na 10 000 widzów.. Trudność sprawiały zimowe warunki i sztormowa pogoda na podejściach do kotwicowiska, co powodowało uszkodzenia, a niekiedy zatopienia okrętów. Zdarzały się również kolizje.