Od 1975 pracował w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk, gdzie kierował Zakładem Teorii Konstrukcji i Pracowni Mechaniki Ośrodków Dyskretnych, a następnie całym Instytutem. Z jego inicjatywy powstał wówczas Międzyresortowy Ośrodek Naukowo-Dydaktyczny Laserowych Technologii Metali z siedzibą w Politechnice Świętokrzyskiej w Kielcach.
Był uznanym naukowcem, którego osiągnięcia spowodowały, iż w 1986 r. został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Był twórcą oryginalnej i jedynej w świecie polskiej technologii kształtowania laserowego metali. Prace nad tym zagadnieniem zostały następnie podjęte przez wiele ośrodków naukowych. Rezultaty naukowe uzyskane przez prof. Henryka Frąckiewicza nad laserowymi technologiami zaowocowały w latach 1994–1998 ośmioma patentami, w tym trzema udzielonymi przez amerykański urząd patentowy jako współautorowi.
Był twórcą unikalnego laboratorium laserowego kształtowania metali, a następnie jedynego w Polsce ośrodka naukowego w tej dziedzinie – Centrum Laserowych Technologii Metali – powołanego w 1996 roku jako wspólna jednostka Polskiej Akademii Nauk i Politechniki Świętokrzyskiej.
W 1996 został wybrany na rektora Politechniki Świętokrzyskiej na kadencję 1996–1999, a wiosną 1999 na kolejną kadencję 1999–2002.