Stała się hymnem, pieśnią ludzi i przestała być moja. Początkowo Jacek Kaczmarski nadał utworowi tytuł „Ballada o pieśni”.
Odbiór społeczny Refren: „Wyrwij murom zęby kratZerwij kajdany, połam bat!A mury runą, runą, runą, i pogrzebią stary świat”
– jak podkreślał sam Kaczmarski, został zrozumiany na opak. Jego brzmienie jest bowiem wpisane w cudzysłów, w usta wielotysięcznego, oszalałego tłumu. Tymczasem postawa tego tłumu, udzieliła się również odbiorcom „Murów”, którzy śpiewali te słowa, jakby były one wskazówką dla ich działania.
Piosenka była śpiewana podczas strajków w stoczni, zyskała ogromną popularność wśród internowanych w stanie wojennym. Refren piosenki został sygnałem dźwiękowym Radia „Solidarność”.
Ostatnia zwrotka piosenki była wielokrotnie zagłuszana, zaklaskiwana podczas koncertów, a także zmieniana na bardziej optymistyczne przesłanie („A murów nie ma, nie ma, nie ma...”), mimo zdecydowanego sprzeciwu Kaczmarskiego wobec takich praktyk. Swój sprzeciw Kaczmarski wyraził pisząc piosenkę „Mury ‘87 (Podwórko)”.
Inne wersje Trzecią wersję piosenki stworzył Filip Łobodziński.