Dźwignia w pozycji zamkniętej była przytrzymywana przez zatrzask umieszczony pod szyjką kolby.
Odpalenie naboju dokonywał kurek zewnętrzny uderzający w kapiszon. Iskra powstała po odpaleniu kapiszonu była doprowadzana do ładunku prochowego otworkiem w dnie łuski, przepalała włożony do łuski od wewnątrz papier zapobiegający wysypaniu się prochu na zewnątrz i inicjowała ładunek miotający.
Gallager M1861 był wyposażony w kolbę drewnianą i stalową baskilę. Lufa długości 22 cali, kaliber 0,525". Po lewej stronie kolby znajdował się pręt zwieszakowy. Przyrządy celownicze składały się z muszki i stałej szczerbiny (nastawa 100 jardów), oraz składanej płytki ze szczerbinami o nastawach 300 i 500 jardów.
Model 1865 Karabinek w wersji z 1865 roku był przystosowany do zasilania nabojem bocznego zapłonu. W związku z tym zamiast kominka posiadał masywną iglicę. Dodatkowo wyposażony był w wyciąg i miał inaczej ukształtowaną komorę nabojową.
Przypisy
Bibliografia Marcin H. Ochman, Gallager, pomysł na karabinek czy skok na kasę Unii?, Strzał 7/05.
Linki zewnętrzne oshkoshmuseum.org (zdjęcie)
Kategoria:Amerykańskie karabiny jednostrzałowe Kategoria:Broń kapiszonowa