Bartin.
W literaturze wskazuje się, że kwalifikacja może być przeprowadzana też zgodnie z prawem państwa wskazanego przez daną normę kolizyjną jako państwa, którego prawo merytoryczne w danym przypadku jest właściwe. Pociąga to ze sobą problem błędnego koła. Zwolennikami kwalifikacji według legis causae byli m.in. F. Despagnet i M. Wolff.
Wreszcie postuluje się, aby pojęcia kwalifikować w oparciu o autonomię systemu prawa kolizyjnego. Próby takie podejmował E. Rabel. W tej koncepcji kłopoty nie biorą się właściwie z błędów tkwiących w samej teorii, ale problemach związanych z budowaniem takiegoż autonomicznego systemu norm prawa prywatnego międzynarodowego.
Do tej ostatniej koncepcji, nawiązuje teoria kwalifikacji funkcjonalnej, nakazująca uwzględniać "międzynarodową funkcję rozgraniczającą" norm kolizyjnych.
Istnieje też sporo również koncepcji o polskim rodowodzie, których autorami byli m.in. Leon Babiński, Fryderyk Zoll i Kazimierz Przybyłowski. Według Przybyłowskiego decydująca jest wykładnia poszczególnych norm (połączenie teorii autonomicznej i teorii funkcjonalnej).
Polska ustawa Prawo prywatne międzynarodowe z 2011 roku nie rozstrzyga kwestii związanych z kwalifikacją.
Zobacz też aberratio ictus
Bibliografia Pazdan M., Prawo prywatne międzynarodowe, wyd. 10, Warszawa 2007, s. 56-60.
Kategoria:Prawo prywatne międzynarodowe Kategoria:Wykładnia prawa Kategoria:Stosowanie prawa