23 stycznia Semen Petlura rozpoczął ewakuację personelu wojskowego ze stolicy, by uniknąć bitwy o Kijów, której wynik byłby z góry przesądzonyA. Adams, Bolsheviks..., s. 112.. Stolica Ukrainy została bez walkiA. Adams, Bolsheviks..., s. 113. zajęta przez 1 ukraińską dywizję radziecką 5 lutego.
W marcu-kwietniu 1919 Armia Naddnieprzańska, tocząc ciężkie boje obronne, wycofała się początkowo na Prawobrzeżną Ukrainę, a na początku maja – na Wołyń i Podole.
W maju 1919 zreorganizowano armię, tworząc z 11 dywizji 5 samodzielnych grup: Strzelcy Siczowi dowódca – płk Jewhen Konowalec – 4700 żołnierzy Zaporoska Grupa Armii URL pod dowództwem pułkownika Wołodymyra Salskiego – 3000 żołnierzy Wołyńska (gen. Wsewołod Petriw) – 4000 żołnierzy grupa pułkownika Udowyczenki – 1200 żołnierzy grupa mjr Jurko Tiutiunnyka – 3500 żołnierzy
W skład Armii URL wchodziły także zgrupowanie „Sicz Zaporoska” mjr. Jurija Bożka (1 tysiąc żołnierzy) i inne oddziały powstańcze.
W grudniu 1919 oddziały URL przeszły przez polską granicę. W kwietniu i maju 1920 wzięły udział w liczbie 6 tys. żołnierzy w wyprawie kijowskiej a następnie w walkach odwrotowych, obronie Zamościa i polskiej kontrofensywie.