17 listopada 1933 do Dubna włączono z gminy wiejskiej Dubno miejscowości: wieś Surmicze o obszarze 76,30 ha, zaścianek Strakłowszczyzna o obszarze 6,54 ha, uroczysko Pasieka należące do wsi Strakłowa o obszarze 26,30 ha, wieś Zabramie o obszarze 50,68 ha, wieś Zniesienie o obszarze 27,80 ha, park Palestyna, należący do Państwowego Banku Rolnego o obszarze 47,95 ha, wieś Cegielnia o obszarze 8,80 ha, część wsi Wygnanka o obszarze 56 ha, staw Dubieński o obszarze 124,35 ha, grunta klasztoru katolickiego Sióstr Opatrzności Bożej o obszarze 57,12 ha oraz wieś Podborce o obszarze 582,70 ha, włączając je do miasta Dubna w tymże powiecie i województwieDz.U. 1933 nr 90 poz. 700.
12 września 1939 r. dowództwo polskie sformowało w mieście improwizowaną Grupę "Dubno", która po agresji ZSRR na Polskę wyruszyła na południe, aby przebić się do Lwowa lub na Węgry. Dubno zostało zajęte przez Armię Czerwoną. 1 października 1939 r. powstał tu jeniecki obóz pracy przymusowej, który istniał do lutego 1941 r. Na początku przebywało w nim ok. 2000 jeńców – szeregowców przywiezionych z Szepietówki. Wśród nich ukrywali się też oficerowie Wojska Polskiego. Miejscem zakwaterowania były zupełnie do tego nieprzygotowane chlewiarnie. W budynkach panował brud, brakowało wody, jeńcy nie kąpali się przez trzy miesiące.