W styczniu 1923 r. został mianowany rozkazem Naczelnika ZHP komendantem Chorągwi Męskiej ZHP w Krakowie. Jako nowy komendant włączył chorągiew do Polskiej Ligi Przeciwalkoholowej. W maju 1923 r. wszedł w skład komisji prób instruktorskich (członkami wraz z nim byli: Tadeusz Strumiłło, Zbigniew Trylski i Stanisław Kuta-Kaliński). Z Chorągwi Krakowskiej odszedł 21 grudnia 1923 r., najprawdopodobniej do Chorągwi Śląskiej ZHP, gdzie był instruktorem aż do 1930 r.
W kwietniu 1936 r. na własną prośbę cofnięto mu stopień harcerski (instruktorski) i zwolniono z ZHPW okresie międzywojennym w ZHP bywały przypadki, że instruktorzy rezygnowali z działalności harcerskiej, jeśli nie zgadzali się z polityką władz naczelnych lub nie czuli się na siłach przestrzegać prawa harcerskiego (głównie odnośnie do 10 pkt. związanego z paleniem tytoniu).. Mimo to jednak, miesiąc później uczestniczył we Lwowie w Zjeździe Harcerzy z Czasów Walk o Niepodległość.
W 1937 otrzymał Odznakę Pamiątkową Dawnych Harcerzy Małopolskich (1937).