W dokumencie tym pojawia się imię ówczesnego sołtysa Krasów, Zislausa i jego syna kleryka – Klemensa (pergaminowy oryginał tego dokumentu przechowywany jest w archiwum kapituły wrocławskiej F,40).
23 marca 1555 Baltazar Promnitz, pan na Pszczynie, biskup wrocławski, odkupił Lędziny i wieś Krasowy od klasztoru w Staniątkach za 1.1000 talarów śląskich (oryginał tego dokumentu znajduje się w archiwum ks. w Pszczynie). W 1591 Krasowy zamieszkiwały rodziny: Kuscha, Merda, Wybranietz, Glas, Bremll, Janotta, Rozmus, Kochman. W XVI wieku w Krasowach powstała karczma, o której wiadomości pochodzą już od 1590. Poznajemy też wolnego karczmarza Griegera Kuscha. Z 1592 zachował się dokument (archiwum ks. w Pszczynie) zatwierdzający dla Griegera Kuscha prawa karczmarskie przez ówczesnego Pana na Pszczynie Seyfried Promnitza. Z 1649 z metryk lędzińskich poznajemy nazwisko jednego z wójtów Krasów, jest w nich wzmianka o starym Wojciechu z Krasów. W 1711 wójtem Krasów jest Matheus Pathalong, w 1811 Jakob Kucz, 1856 – Jan Pathalong, 1875 – Edward Weissenberg, 1881 – Mikołaj Strzempa, 1912–1914 – Strzempa, 1928–1932 – Michał Gonsiorczyk. W kolejnych latach wieś coraz bardziej się rozbudowywała.