V2 pełni tę samą funkcję co V1, jednak porównuje też impulsy z lewego i prawego oka (obrazy 2D) pozwalając określić głębię ostrości. V2 łączy się z V1 - V5. V3 pomaga przetwarzać ruch obiektów w polu widzenia (kierunek i prędkość). V3 łączy się z V1, V2 i dolną korą skroniową. . V4 rozpoznaje proste kształty i pobiera dane wejściowe z V1, V2, V3, LGN i poduszki. Sygnały wyjściowe V5 obejmują V4 i jego otoczenie oraz korę motoryczną ruchu gałek ocznych. Funkcja V5 jest podobna do pozostałych obszarów kory wzrokowej, ale także integruje ruch lokalnego obiektu z ruchem globalnym na złożonym poziomie. V6 współpracuje z V5 w zakresie analizy ruchu. V5 analizuje ruch własny, natomiast V6 analizuje ruch obiektów względem tła. Podstawowym wejściem V6 jest V1 oraz częściowo V5. V6 wysyła sygnał do obszaru bezpośrednio wokół niego (V6A). V6A ma bezpośrednie połączenia z korą przedruchową. Z pasma wzrokowego wiodą także wzrokowe drogi odruchowe. Prowadzą one do: pola przedpokrywowego; wzgórka górnego pokrywy; nakrywki konarów; oraz podwzgórza.