Prasowanie proszków to proces formowania wyprasek o określonych wymiarach, kształtach i własnościach fizykochemicznych. Jest jednym z głównych procesów technologicznych w metalurgii proszków. Określona ilość proszku zasypywana jest luźno do matrycy, gdzie pod naciskiem stempla prasującego jest zagęszczana. Powstaje w ten sposób wypraska, która zmniejsza swoją objętość w stosunku do objętości początkowej (może to być nawet dwu- lub trzykrotne zmniejszenie objętości).
Proces prasowanie można podzielić na dwa zasadnicze etapy: podczas prasowania wyprasek pod niskim ciśnieniem - następuje ścisłe ułożenie cząstek proszku dzięki wzajemnym poślizgom. Zależne jest to od rodzaju i kształtu cząstek, a także tarcie jakie występuje między tymi cząstkami. W tym etapie wypraska posiada nierównomierną gęstość, inna jest przy ścianach matrycy, a inna w jej środku. w drugim etapie stosowane jest wyższe ciśnienie - powoduje ono odkształcenie plastyczne cząstek. Rozpoczyna się w miejscu styku cząstek, następnie przemieszcza się w głąb.