Opis konstrukcji Okręty podwodne typu X były oceanicznymi, dwukadłubowymi jednostkami o całkowitej długości 89,8 m i długości kadłuba sztywnego 70,9 m. Ich napęd w marszu na powierzchni stanowiły dwa silniki wysokoprężne Germaniawerft F 46 a 9 pu o krótkotrwałej mocy maksymalnej 2400 KM każdy. Pod wodą okręty napędzane były przez dwa silniki elektryczne firmy AEG o mocy po 550 KM. Zabierany zapas paliwa zapewniał zasięg 18 450 mil morskich przy prędkości 10 węzłów na powierzchni. Korzystając z silników elektrycznych okręt typu X mógł przebyć pod wodą 188 Mm przy prędkości 2 w. W 1944 roku dwa okręty: U-219 i U-234 wyposażono w chrapy.
Głównym uzbrojeniem okrętów były miny morskie typu SMA. Były to miny magnetyczne o masie całkowitej 1600 kg, posiadające 350 kg ładunku wybuchowego. Można je było stawiać na wodach o głębokości maksymalnej 500 m. Okręty typu X mogły zabierać na pokład 66 min SMA, przewożonych w szachtach minowych: sześciu dla trzech min w części dziobowej jednostek oraz dwudziestu czterech dla dwóch min rozmieszczonych po dwanaście na obu burtach na śródokręciu. W rejsach transportowych w szachtach minowych mocowane były specjalne zasobniki do przewozu ładunków. W odróżnieniu od pozostałych typów U-Bootów, Typ X miał zainstalowane tylko dwie wyrzutnie torpedowe na rufie.