W niemieckojęzycznej literaturze przedmiotu podawane jest często, że najwyższe szczyty oraz główne granie Alpy Zillertalskich, zarówno Zillertaler Hauptkamm, jak i Tuxer Hauptkamm czy też Reichenspitzgruppe, podobnie jak w przypadku Wysokich Taurów, zbudowane są z twardego gnejsu. W rzeczywistości są to utwory dość zróżnicowane, składające się na kompleks skał metamorficznych w skład którego wchodzą: gnejsy (przeważające), granitognejsy, migmatyty, amfibolity, serpentynity, łupki krystaliczne, fyllity. Skały te stanowią część trzonu krystalicznego okna tektonicznego Wysokich Taurów. Południowy brzeg tej strefy przebiega poczynając od przełęczy Eissbruggjoch na zachodzie poprzez dolinę Weisenbach i dolinę Ahrntal. Północną granicę stanowi natomiast linia biegnąca od Kraxentrager poprzez Kaserer, Mayrhofen i Krimml.