118., krakowski (od 1468), włocławski (od 1473) i poznański (od 1485), kantor gnieźnieński (od 1465) i sandomierski, prepozyt łęczycki (od 1469), scholastyk krakowski (od 1474), kustosz gnieźnieński (1490–1501), sekretarz kancelarii królewskiej (1479–1486), posiadał przywilej kreacji notarialnej, kolektor świętopietrza.
23 maja 1488 został prekonizowany biskupem koadiutorem arcybiskupa metropolity lwowskiego Jana Strzeleckiego (Wątróbki). Rządy w archidiecezji lwowskiej objął przed 26 sierpnia 1493. Był świadkiem wydania przywileju piotrkowskiego w 1496J.W. Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 358.. 6 maja 1499 podpisał w Krakowie akt odnawiający unię polsko-litewskąAkta unji Polski z Litwą, 1385–1791, wydali S. Kutrzeba i W. Semkowicz, Kraków 1932, s. 121.. 1 lutego 1501 został administratorem apostolskim diecezji przemyskiej. 3 października 1501 podpisał dekret elekcyjny Aleksandra Jagiellończyka na króla PolskiH. Hofmanówna, Dekret elekcyjny króla Aleksandra z dn. 3 października 1501 roku, w: Przegląd Historyczny, Tom 17, Numer 1 1913, s. 95.. Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej z 1501Akta unji Polski z Litwą, 1385–1791, wydali S. Kutrzeba i W. Semkowicz, Kraków 1932, s. 136..