Ostatni medal w zawodach tego cyklu zdobył w 2012 roku, razem z kolegami ze sztafety zajmując trzecie miejsce na mistrzostwach świata w Ruhpolding.
W 2002 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, zajmując 15. miejsce w sprincie i 16. w biegu pościgowym. Cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Turynie, pierwszego dnia zawodów sięgnął po złoto w biegu indywidualnym. O 16 sekund wyprzedził Ole Einara Bjørndalena, a o ponad minutę jego rodaka - Halvarda Hanevolda. W sprincie uplasował się poza czołową trzydziestką, jednak w biegu na dochodzenie był ósmy. Drugi złoty medal zdobył w składzie niemieckiej sztafety, wspólnie ze Svenem Fischerem, Ricco Großem i Michaelem Röschem. Ponadto zwyciężył w biegu masowym na 15 kilometrów, wygrywając o 6,3 sekundy z Tomaszem Sikorą. Brał też udział w igrzyskach w Vancouver w 2010 roku, gdzie zajął między innymi piątą pozycję w biegu pościgowym i sztafecie.
Jego trenerem był Fritz FischerFritz Fischer: „Ich suche den nächsten Michael Greis“ . W 2011 r. otrzymał medal HolmenkollenHolmenkollen-Medaillen für Henkel und Greis .
Na początku grudnia 2012 roku ogłosił zakończenie sportowej kariery.
Osiągnięcia Zimowe igrzyska olimpijskie
Mistrzostwa świata