Najbardziej znaczące to: brama wraz z ogrodzeniem czworak folwark figura świętych gołębnik kaplica grobowa lub mszalna lamus obora oficyna oranżeria altana lub pawilon ogrodowy piwnica pralnia sad spichlerz stajnia
stodoła
studnia rządcówka wały ziemne wiadukt Dodatkowymi elementami zespołów dworskich były parki lub też zespoły zieleni i stawy z wyspą. Oprócz funkcji czysto ozdobnych czy rekreacyjnych, zakładano w nich także warzywniki.
Wyposażenie wnętrz Podstawowymi sprzętami były ławy obiegające jadalnię, stoły (często malowane na zielono), zydle (stołki) – wykonywane z drewna lipowego. Wyposażenie stanowiły też: kredens, almaria (szafa), sepet (skrzynia), kantor (sekretarz), apteczka. Meble często były intarsjowane lub inkrustowane, bogato rzeźbione, malowane i okuwane. Zamożniejsza szlachta sprowadzała rzeźbione meble z Gdańska oraz krzesła wyścielane miękką materią. Ściany chętnie ozdabiano kobiercami (z Imperium Osmańskiego lub Persji misternie tkanymi dywanami), makatami, kołtrynami, a także malowano w kwiatony, drzewa, umieszczano alegorie historyczno-moralne. Wieszano też rodowe herby i portrety przodków, zwierciadła, bogato zdobioną broń, trofea myśliwskie, czyli poroża zabitych jeleni i wypchane łby dzików.