Grobowiec – małe mauzoleum zbudował brat jej przyjaciela, architekt Emile Bastien-Lepage.
Dziennik Baszkircewej (po ocenzurowaniu przez matkę) został opublikowany w 1887 i przetłumaczony na wiele języków. Był wtedy drugim dziennikiem kobiety, opublikowanym we Francji. Zyskał dużą popularność.
W swoim dzienniku pisała, że wolałaby być mężczyzną, bo wtedy miałaby większe prawa, które nie ograniczałyby jej w życiu, a co za tym idzie mogłaby bardziej rozwijać swój talent.
Napisała kilka artykułów dla feministycznej gazety Hubertine Auclert "La Citoyenne" w 1881 roku pod pseudonimem „Pauline Orrel”. W artykule Kobiety artystki krytykowała brak możliwości studiowania kobiet w Akademii Sztuk Pięknych i udziału w konkursie Prix de Rome.
Laura Marholm opisała pamiętnik w swojej Księdze Kobiet (1894) jako „sekretną Biblię” młodych kobiet jej czasów. Fanny Reventlow napisała w swoim pamiętniku w 1901 roku: Znowu czytam Marie Baschkirtseff – to była jedyna kobieta, z którą mógłbym się dogadać. W 1936 reżyser Henry Koster nakręcił austriacko-włoski romans historyczny zatytułowany Das Tagebush Die Geleten. Dwa lata po premierze w 1936 roku film był dystrybuowany w USA pod tytułem The Affairs of Maupassant.