369..
Walczył za Jana Kazimierza z Kozakami i Tatarami, przeciwnik rokoszu Lubomirskiego. Po abdykacji Jana II Kazimierza w 1668 roku, popierał do polskiej korony kandydaturę carewicza FiodoraWacław Uruszczak, Fakcje senatorskie w sierpniu 1668 roku, w: Parlament, prawo, ludzie, studia ofiarowane profesorowi Juliuszowi Bardachowi w sześćdziesięciolecie pracy twórczej, Warszawa 1996, s. 315.. Był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 roku z ziemi halickiejPorządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, [b.n.s.]. Był członkiem konfederacji malkontentów w 1672 rokuPisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego. T. 1, cz. 2, Kraków 1881, s. 1003..
W latach 1673–1674 przeprowadził samodzielnie operacje na Podolu i w Mołdawii. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa ruskiego w 1674 rokuVolumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 153–154., podpisał jego pacta conventaPorządek Na Seymie Walnym Elekcyey Między Warszawą a Wolą, przez opisane Artykuły do samego tylko Aktu Elekcyey należące, uchwalony y postanowiony, Roku Pańskiego Tysiąc Szesc Set Siedmdziesiat Czwartego, dnia Dwudziestego Miesiaca Kwietnia., s. 29..