Opis konstrukcji left|thumb|Rzuty okrętu typu XXIII W założeniach projektu typ XXIII miał być tanią jednostką o prostej konstrukcji. Z powodu niewielkich rozmiarów uzbrojono go tylko w dwie ładowane od przodu wyrzutnie torpedowe. Nie przewidziano miejsca na torpedy zapasowe i po wystrzeleniu pocisków okręt był zmuszony wracać do bazy. Nie zamierzano także wprowadzać uzbrojenia obronnego. Również ze względów oszczędnościowych zastosowano układ jednosilnikowy z jedną śrubą o dużej średnicy i z bardzo skutecznym układem sterów. Okręt mógł zanurzać się z dużą prędkością (czas zanurzenia alarmowego wynosił 9 s). Oprócz głównego napędu zainstalowano silnik elektryczny o mocy 35 KM, przeznaczony do skrytego przemieszczania się. Dzięki pojemnym akumulatorom i opływowemu kadłubowi typ XXIII mógł osiągać pod wodą prędkość 12,5 węzła oraz poruszać się w zanurzeniu przez dwa dni z prędkością 4 węzłów. Konstrukcja kadłuba była opływowa, a zarazem uproszczona. W górnej części znajdowały się przedział bojowy, centrala dowodzenia i przedział silnikowy. Pod nimi rozmieszczono baterie akumulatorów i zbiorniki paliwa. Zbiorniki balastowe zostały zamontowane podobnie do typu XXI. W typie XXIII znajdował się tylko jeden peryskop, wyposażono go także w sonar pozwalający na przeprowadzenie ataku bez użycia peryskopu.