Po wielu latach obfitujących w konstrukcje różnych firm, z których wiodącymi były firmy Gibson i Bigsby, instrument przybrał obecną formę gitary w układzie poziomym o najczęściej dwóch gryfach różniących się strojem, z których każdy ma po 10 strun. Do każdego z gryfów przyporządkowana jest odrębna grupa pedałów zamocowanych na poprzecznym wsporniku pomiędzy przednimi nóżkami instrumentu i dźwigni kolanowych, pozwalających przestrajać instrument.
Jeden z gryfów strojony jest w stroju akordu E9 (tzw. Nashwille Tune) i charakteryzuje się charakterystycznym typowym przejściem z akordu tonicznego poprzez równoległy molowy do subdominantowego. Brzmienie to jest znane z wielu nagrań muzyki amerykańskiej, nie tylko country, ale też folkowej i rockowej. Drugi gryf o stroju akordu C6 stosowany w muzyce swingowej i jazzowej ma niskie, „tłuste” brzmienie i możliwości budowania doskonale brzmiących akordów dysonansowych używanych w muzyce jazzowej.
Elektryczna gitara hawajska jest instrumentem szczególnie popularnym w USA, gdzie kilkuset muzyków gra na nim na poziomie wirtuozowskim, utrzymując się m.in.