W latach 1976–1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, następnie współtworzył Polską Unię Socjaldemokratyczną i Wielkopolską Unię Socjaldemokratyczną, w 1992 został jednym z założycieli Unii Pracy. Od 1989 do 1991 sprawował mandat posła wybranego z ramienia PZPR na Sejm kontraktowy. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw związanych ze stabilizacją gospodarczą oraz zmianami systemowymi, a także wiceprzewodniczącego Komisji Przekształceń Własnościowych. W trakcie kadencji przeszedł do Poselskiego Klubu Pracy, utworzonego przez posłów Polskiej Unii Socjaldemokratycznej. Po zakończonej kadencji Sejmu był społecznym ekspertem gospodarczym Polskiego Stronnictwa Ludowego, współpracował również z tą partią m.in. podczas zakończonych niepowodzeniem negocjacji w sprawie utworzenia w 1992 rządu pod kierownictwem Waldemara Pawlaka.