Większe zmiany nastąpiły w 1955 roku. W kwietniu fabryka została przekazana do resortu motoryzacyjnego, a w sierpniu zapadła decyzja o uruchomieniu produkcji motocykli Junak M07. Raptowny „awans” do rangi producenta finalnego motocykla najwyższej klasy w kraju, wiązał się z szybkim rozwojem zakładu. Młoda kadra inżynierska zapałem rekompensując brak doświadczenia w krótkim czasie usunęła braki pierwotnego projektu, a także opracowała szereg modernizacji i wariantów rozwojowych, z których część wprowadzona została ostatecznie do produkcji.
„Złoty okres” w historii fabryki skończył się jednak w 1964 r. – brak popytu na motocykle klasy Junaka spowodował zmniejszenie produkcji i ostatecznie decyzję o jej zakończeniu. Nastąpiła kolejna zmiana profilu produkcji: zakład stopniowo stał się wyspecjalizowanym dostawcą wałów napędowych i mechanizmów kierowniczych dla innych krajowych producentów pojazdów co rozpoczęto od przeniesienia produkcji wałów napędowych z Fabryki Samochodów Ciężarowych w Starachowicach, a następnie uruchomienie produkcji wału napędowego do licencyjnego Fiata 125p. W związku z tym w 1967 r. zmieniono nazwę na „Fabrykę Mechanizmów Samochodowych POLMO”. W takim stanie dawna SFM przetrwała kolejne 25 lat. W 1974 roku w FMS Polmo rozpoczęto produkcję układów kierowniczych na licencji zachodnioniemieckiej firmy ZF.