XIX wiek to gwałtowny rozwój Komory Cieszyńskiej. Zarządcy skupili się zarówno na rozwoju rolnictwa, jak i uprzemysłowieniu miast i wsi. W 1839 r. stanowisko dyrektora zakładów górniczo-hutniczych Komory Cieszyńskiej objął Ludwik Hohenegger. Zainicjował on szeroko zakrojone prace geologiczne na Śląsku Cieszyńskim w poszukiwaniu rud żelaza i węgla. Był twórcą nowoczesnego górnictwa węglowego w Zagłębiu Ostrawsko-Karwińskim oraz inicjatorem rozwoju hut m.in. w Baszce, Ustroniu, Trzyńcu, a następnie i w Węgierskiej Górce. Budowano także wapienniki, tartaki, browary, gorzelnie, przędzalnie i cukrownie. Nastąpiło też znaczne powiększenie Komory, i to nie tylko o majątki na terenie księstwa cieszyńskiego. Już w 1838 r. książę Karol Ludwik Habsburg nabył państwo żywieckie, które włączono do dóbr Komory Cieszyńskiej. Później pod zarząd Komory włączono także tak odległe majątki, jak: państwa Mosonmagyaróvár, Bellye, Véghles i Topolovac na Węgrzech, państwo Židlochovice na Morawach oraz Klachau-Wörschach w Austrii.
W 1918 r., po upadku monarchii austriackiej, Komorę Cieszyńską zlikwidowano. Ostatecznie Śląsk Cieszyński podzielono w 1920 r., a majątek Komory Cieszyńskiej znacjonalizowano zarówno w polskiej, jak i w czechosłowackiej jego części.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Księstwo cieszyńskie