Dolna część tej ściany o wysokości około 30 m jest skalista, górną tworzy pas skałek przegrodzonych trawnikami. mały|lewo|Odcinek grani głównej od północy mały|lewo|Widok z północnego wschodu

Historia zdobycia Pierwsze odnotowane wejścia: latem – Stefan Komornicki, Jerzy Żuławski i przewodnik Józef Gąsienica Tomków, 7 września 1908 r., zimą – Zofia Radwańska-Kuleszyna, Tadeusz Aleksander Pawłowski, 2 stycznia 1937 r.

Drogi wspinaczkowe Przez Kopę nad Wrotami nie prowadzi żaden szlak turystyczny, znajduje się ona jednak w rejonie udostępnionym do wspinaczki dla taterników. Drogi wspinaczkowe: w grani głównej: Północno-zachodnią granią, przez uskok; III w skali tatrzańskiej, 30 min, Z Wrót Chałubińskiego z ominięciem uskoku; II, 15 min, Południowo-wschodnią granią, z Przełęczy nad Wrotami, I lub II (zależnie od wariantu), 15 min w ścianie północno-wschodniej (Dolina za Mnichem): Środkową częścią północno-wschodniej ściany; I, 15 min, Prawym skrajem północno-wschodniej ściany; II, 30 min, Prawym kominem; VI, A2, 2 godz.