często występuje w parze z Michałem Archaniołem, obrońcą.
Również w tradycji chrześcijańskiej Samael to upadły anioł wypędzony z nieba za sprzeciwienie się Bogu, należący do pierwszego kręgu zwanego Serafami (Serafinami).
W Targumie Samael utożsamiany jest z Lucyferem (Targ. ad. Job 28, 7).
Rola w tradycji żydowskiej i relacji z chrześcijaństwem W egzegezie judaistycznej Samael jest identyfikowany jako anioł stróż (hebr. Sar) Edomu, który w literaturze rabinicznej stanowił symbol Imperium Rzymskiego. Jako niebiański protektor Rzymu, Samael był postrzegany jako główny metafizyczny arcywrogiem Izraela oraz przeciwnik anioła Michała.
Wraz z rozwojem kultury żydowskiej w średniowiecznej Europie, ze względu na proces utożsamiania Rzymu z światem chrześcijańskim, postać Samaela zaczęła funkcjonować jako duchowy reprezentant chrześcijaństwa w żydowskiej literaturze mistycznej i polemicznej. W tym kontekście jego rola ewoluowała od oskarżyciela w niebiańskim trybunale do personifikacji sił wrogich narodowi wybranemu, co ściśle wiązało się z sytuacją polityczną i religijną ówczesnej Europy.