Uczestniczył też w licznych międzynarodowych zjazdach i kongresach z zakresu prawa karnego.
W 1931 opublikował Opinie o projekcie Kodeksu Karnego, następnie był współautorem komentarza do Kodeksu karnego z 11 lipca 1932 (razem z Jerzym Jamonttem i Emilem Rappaportem, wyd. 1932), przygotował też jego przekład na język angielski (wspólnie z Malcolmem MacDermottem, wyd. 1939).
W 1933 miał uczestniczyć w Konferencji Biura Unifikacji Prawa Karnego w Madrycie, ale w ostatniej chwili – prawdopodobnie z powodu sytuacji międzynarodowej (politycznej) rząd cofnął jego delegację. Mimo to referat, który przygotował na konferencję (wydrukowany po francusku, a potem także po polsku i niemiecku) został przekazany jej uczestnikom. W referacie tym postulował uregulowanie na forum międzynarodowym zbrodni: barbarzyństwa, wandalizmu, spowodowania katastrofy morskiej, lądowej, powietrznej, spowodowania przerwy w łączności telekomunikacyjnej, świadome szerzenie zarazy ludzkiej.