thumb|240px|Grób Kazimierza Rodowicza na warszawskim cmentarzu Powązkowskim Kazimierz Rodowicz (ur. 14 stycznia 1885 w Warszawie, zm. 19 kwietnia 1951 tamże) – polski inżynier budownictwa wodnego.
Życiorys Syn Teodora i Stanisławy z Rymkiewiczów (1858–1943), młodszy brat Stanisława. W 1903 ukończył gimnazjum filologiczne w Kijowie, uzyskując świadectwo dojrzałości ze złotym medalem. Wykształcenie inżynierskie otrzymał w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu. Naukę kontynuował na Wydziale Inżynierii Lądowej w Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe (1905–1912), gdzie specjalizował się w budownictwie wodnym. Po studiach pracował w biurze melioracyjnym we Lwowie. Równocześnie, w latach 1912–1914, był asystentem w Katedrze Budownictwa Wodnego Szkoły Politechnicznej we Lwowie. W 1914 objął stanowisko gubernialnego inżyniera-hydrotechnika w Ziemstwie Wołyńskim w Żytomierzu i do końca 1915 kierował pracami melioracyjnymi na Polesiu. Od stycznia 1916 do czerwca 1918 służył w wojsku rosyjskim, pełniąc funkcję naczelnika robót hydrotechnicznych, drogowych i mostowych przy dowództwie armii frontu zachodniego. Później pracował ponownie w Ziemstwie Wołyńskim w Żytomierzu jako naczelnik Wydziału Melioracyjnego. Od lutego 1919 pracował w Ministerstwie Robót Publicznych w Warszawie jako starszy referent Sekcji Budownictwa Wodnego.