Na podium zawodów pucharowych pierwszy raz stanęła 16 grudnia 1995 roku w St. Anton, gdzie zwyciężyła w zjeździe. Wyprzedziła tam dwie rodaczki: Alexandra Meissnitzer i Elisabeth Görgl. W kolejnych startach wielokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, w tym już 20 grudnia 1995 roku w Veysonnaz była trzecia w supergigancie. Sezon 1995/1996 ukończyła na dziewiątej pozycji, zajmując także szóste miejsce w klasyfikacji supergiganta, siódme w kombinacji i ósme w klasyfikacji zjazdu. W lutym 1996 roku wzięła udział w mistrzostwach świata w Sierra Nevada, najlepszy wynik osiągając w slalomie gigancie, w którym, była dziewiąta. W dwóch kolejnych sezonach tylko pięć razy znalazła się w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stawała. Sezony te ukończyła w czwartej dziesiątce klasyfikacji końcowej. Na mistrzostwach świata w Sestriere w 1997 roku zajęła między innymi ósme miejsce w supergigancie. W tej samej konkurencji wywalczyła srebrny medal podczas rozgrywanych rok później igrzysk olimpijskich w Nagano. W zawodach tych rozdzieliła na podium Picabo Street z USA i Alexandrę Meissnitzer. Dorfmeister straciła do Amerykanki zaledwie 0,01 sekundy, a jej przewaga nad Meissnitzer wyniosła 0,06 sekundy.