1 Samodzielna Kompania – polski pododdział istniejący w okresie 20 września 1942 – 9 października 1942 i 4 kwietnia 1944 – 15 sierpnia 1944, No. 6 Troop złożony z Polaków brytyjski pododdział No. 10 Commando istniejący od 10 października 1942 do 4 kwietnia 1944 – jednostka Commando działająca na froncie włoskim podczas II wojny światowej.
Geneza i początek Z początkiem sierpnia 1942 lord Louis Mountbatten, Szef Operacji Połączonych, zwrócił się do Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych gen. broni Władysława Sikorskiego z propozycją utworzenia polskiego oddziału komandosów. Skutkiem tych rozmów był rozkaz o stworzeniu polskiej kompanii komandosów wydany 28 sierpnia 1942 r. Etat kompanii przewidywał 86 żołnierzy w tym 5 oficerów i 81 podoficerów i szeregowych. Dowódcą kompanii mianowany został kpt. Władysław Smrokowski, który rozpoczął rekrutację ochotników (w większośći pochodzili z 2 Batalionu Strzelców „Kratkowane Lwiątka”) w dniu 20 września 1942 roku. Na kancelarię i miejsce zakwaterowania żołnierzy przeznaczono kościół St. John’s w Cupar, gdzie wówczas stacjonował 2 Batalion Strzelców. Ze względu na nadspodziewanie dużą liczbę kandydatów, Smrokowski wybierał żołnierzy najlepiej przeszkolonych, najbardziej sprawnych fizycznie i posiadających odpowiednie kwalifikacje.