Z uwagi na różnice wieku występującą pomiędzy bohaterami legendy (Nizam był znacznie starszy od pozostałej dwójki), jest niezwykle mało prawdopodobne, aby Hasan, Nizam oraz Omar mogli się dobrze znać, nie mówiąc o przyjaźni, czy zawieraniu jakichś umów dotyczących wzajemnej pomocy.
Dalsza działalność W 1078 roku, po blisko dwuletnich peregrynacjach, dotarł do Egiptu. Tam kształcił się w słynnym Domu Nauki w Kairze, który to uniwersytet był jednym z ośrodków nauki szyitów. Systemy wierzeń, z którymi zapoznał się w tamtym czasie Hasan, później posłużą mu do stworzenia struktury organizacyjnej nizarytów.
Po trzech latach pobytu w Egipcie, prawdopodobnie w wyniku konfliktu z władzami, został aresztowany, a następnie deportowany, po czym uciekł przez Syrię do rodzinnego Iranu. Tam po 9 latach intensywnej agitacji i nauczania, zdołał pozyskać dla misji isma'ilickiej twierdzę Alamut w górach Elburs, w Dajlamie, krainie słabo zaludnionej i niezurbanizowanej, położonej w północnej części kraju, nieopodal wybrzeża Morza Kaspijskiego.