Ponieważ jednak zamków na trasie było niewiele postanowiono drugi wyścig rozegrać pod zmienioną nazwą "Szlakiem Grodów Piastowskich", która pozostała już na stałe.
Kolejne lata W 1967 wprowadzono do programu kryterium uliczne, które odbyło się w Legnicy (punktowano pięć lotnych finiszów). Trasa II wyścigu prowadziła między innymi przez Chojnów, Jawor, Strzegom, Jelenią Górę (górska premia na Kapeli), Świerzawę, Złotoryję. Meta była w Legnicy. W łącznej kwalifikacji po czterech etapach zwyciężył Rajmund Zieliński przed Zapałą, Świderskim, W. Kowalskim i Jaremą.
W 1968 triumfował Gac przed Jaremą. Trzecie miejsce wywalczył legniczanin Szumlakowski, wyprzedzając Gazdę. Wycofali się m.in. Józef Gawliczek i Andrzej Bławdzin, którzy po dwóch etapach opuścili Legnicę, wyjeżdżając na wyścig do Czechosłowacji.
Ozdobą następnych dwóch wyścigów "Szlakiem Grodów Piastowskich" byli kolarze radzieccy. W 1969 wystartowała rekordowa liczba 175 zawodników. Wygrał Dmitriew z ZSRR, a w 1970 znów triumfował kolarz radziecki – Łotysz Kalnienieks, który wyprzedził Gusiatnikowa (w ostatnich latach był trenerem reprezentacji ZSRR na Wyścigach Pokoju i Igrzyskach Olimpijskich w Seulu).