Pałac Muzyki Katalońskiej (kat. Palau de la Música Catalana) – budynek z salą koncertową w Barcelonie przy ulicy Carrer Sant Pere Més Alt w dzielnicy Ciutat Vella. Jeden z najważniejszych zabytków katalońskiej secesji. Jego budowę sfinansowali katalońscy przemysłowcy tekstylni, którzy zasponsorowali również barceloński teatr opery i baletu – Gran Teatre del Liceu. thumb|Wnętrze pałacu Salę przeznaczono na koncerty muzyki orkiestrowej i instrumentalnej oraz występy chóralne i śpiewacze. Dziś spełnia wszystkie te funkcje – prezentuje się tu zarówno muzykę poważną, jak i rozrywkową.
W 1971 pałac wpisano na listę zabytków narodowych. W tym czasie przeprowadzono też restaurację budynku. W 1997 audytorium znalazło się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia Pałac Muzyki Katalońskiej w Barcelonie został zbudowany przez Lluísa Domenècha i Montanera dla Orfeó Català, chóru założonego przez Lluísa Milleta i Amadeo Vivesa w 1891 roku. Joaquim Cabot, prezes chóru, prowadził zbiórkę na cel wybudowania siedziby dla chóru, z myślą, że zostanie ona wzniesiona właśnie przez Domècha i Montanera.