Elastyczność a nachylenie krzywej podaży Elastyczność podaży będzie się zmieniać wzdłuż krzywej, nawet jeśli podaż jest liniowa (a więc ma stałe nachylenie). Wynika to z tego, że nachylenie mierzy stosunek ilości do ceny, a elastyczność mierzy zmianę procentową. Oznacza to, że nachylenie krzywej podaży zależy od jednostek miary i zmienia się wraz z ich zmianą (np. z dolarów za kilogram na dolary za uncję), podczas gdy elastyczność nie ma jednostki, a jedynie konkretną wartość – jest to główna zaleta tego miernika.
Nachylenie krzywej podaży wynosi dP / dQ, a elastyczność (dQ / dP) (P / Q). Zatem krzywa podaży o większym nachyleniu (większe dP / dQ, więc mniejsze dQ / dP) jest mniej elastyczna dla danych cen P i ilości Q. Wzdłuż liniowej krzywej podaży Q = a + b P, nachylenie jest stałe (1 / b), a elastyczność wynosi b (P / Q) i zmienia się wraz z przesuwaniem wzdłuż krzywej podaży.
EPS w krótkim i długim okresie EPS jest bardziej elastyczna w długim okresie – wtedy, jeśli cena zwiększa się, przedsiębiorstwo może zwiększyć nakłady wszystkich czynników produkcji (zarówno ludzkie, jak i rzeczowe) i w ten sposób zwiększyć wielkość produkcji, co nie jest możliwe w krótkim okresie.