Nazwa wsi pochodzi od apelatywu „ławica” oznaczającego „wydłużoną mieliznę, bród, wał piasku w wodzie” tutaj w znaczeniu „wydma piaszczysta, piaszczysty grunt”. Nazwa ma związek z położeniem dawnej osady na piaszczystych gruntach. W okolicy miejscowości płynie także rzeka Ławica. W przeszłości wśród ludu stosowana była także gwarowa nazwa „uavica”, „-icy”, „uavicki” .
Po rozbiorach Polski w okresie zaborów, w XIX i pierwszej połowie XX wieku, pruska administracja zaboru pruskiego używała także nazwy niemieckiej. W czasach zaborów miejscowość nosiła niemiecką nazwę Steineck.
Historia Obecna część miasta Poznań o nazwie Ławica była w średniowieczu osobną wsią leżącą 5 kilometrów na północny zachód od Starego Rynku w Poznaniu, która w wyniku procesów urbanizacyjnych, podobnie jak inne miejscowości w okolicy, została wchłonięta przez miasto. Jako osobna miejscowość istniała co najmniej od początku XV wieku i ma średniowieczną metrykę. Przez wieki była wsią dworską, należącą do gminy Żabikowo. Składała się wówczas z Ławicy-Dworu i Ławicy-Gminy. Część dworska położona była w okolicy dzisiejszego Przedszkola nr 36 im. M. Kownackiej, które stoi na miejscu szachulcowego dworu (rozebranego na przełomie lat 70. i 80. XX w.;