przez władze Księstwa Poznańskiego.
Nadużycia ziemiaństwa w sprawie serwitutów na Podolu spowodowały, że chłopi odpowiedzieli masowym niszczeniem łąk i zasiewów oraz podpaleniami w majątkach będących własnością tegoż ziemiaństwa. Podpalenia były ostatecznością, najczęściej chłopi plądrowali ziemiańskie majątki oraz wycinali lasy. Aby zakończyć chłopski proceder władze państwowe 10 maja 1896 wprowadziły stan wyjątkowy w guberni podolskiej wchodzącej wówczas w skład Rosji. Sytuacja nie została jednak opanowana, albowiem w latach 1900-1904 doszło do ponad 1000 buntów chłopskich przeciw nadużyciom jakich dopuszczało się ziemiaństwo w oparciu o wspomniane serwituty.
Sprawę serwitutów regulowała ustawa z dnia 7 maja 1920 r. o likwidacji serwitutów na terenie b. Królestwa KongresowegoUstawa z dnia 7 maja 1920 r. o likwidacji serwitutów na terenie b. Królestwa Kongresowego (). i rozporządzenie Prezydenta z dnia 1 lutego 1927 r.Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 1 lutego 1927 r. o zniesieniu służebności w województwie kieleckiem, lubelskiem, łódzkiem, warszawskiem i w zachodniej części województwa białostockiego ().