Jeden z ówczesnych urzędników – Rajmund Rembieliński nazwał Aleksandrów "jednym z lepszych w Polszcze miasteczek", myśląc zwłaszcza o jego racjonalnym planie urbanistycznym, obszernym prostokątnym rynku i sieci prostopadłych względem siebie ulic. Plan ten był dziełem życia Bernarda!
Być może Bernard von Schuttenbach brał także udział w rozplanowaniu i budowie kościoła ewangelickiego przy zachodniej pierzei Rynku w Aleksandrowie, oddanego do użytku w 1828 r. Pastorem ewangelickim i głównym inicjatorem budowy tego zboru był wtedy Fryderyk Jerzy Tuve.
Bernard von Schuttenbach zamieszkał w kolonii Zimna Woda, położonej na południowy wschód od wsi Brużyca Wielka. W 1827 r. Zimna Woda liczyła zaledwie 7 domów i 61 mieszkańców. Za swe zasługi związane z założeniem miasta Bernard otrzymał od Rafała Bratoszewskiego na własność grunt w Zimnej Wodzie oraz zapewne działkę w Aleksandrowie przy ulicy Pabianickiej, które jeszcze do dziś pozostają w części w rękach jego potomków.