Rozwój Gatunek wolno rosnący. Żyje z reguły do ok. 400 lat. Osobniki rosnące na trudno dostępnych stanowiskach, nienarażone na zgryzanie przez zwierzynę płową i niezagrożone pożarami, osiągają wiek 1000 i więcej lat. Są więc najstarszymi drzewami wschodniej części Ameryki Północnej. Najwięcej takich wiekowych drzew stwierdzono na skałach Kuesty Niagary (w tym na wyspie Flowerpot) w kanadyjskiej prowincji Ontario. Tam też w 2004 r. znaleziono żyjący okaz, który wykiełkował w roku 688 (liczył więc sobie 1316 lat – był wówczas najstarszym drzewem prowincji Ontario). Tam również znaleziono martwe osobniki tego gatunku, których wiek obliczono na 1567, 1653, a nawet 1890 lat.
Fitochemia Świeża roślina zawiera 0,4%–1% olejku eterycznego, cukry redukujące, polisacharydy, rozpuszczalne w wodzie minerały, kwas taninowy oraz taniny. Głównymi składnikami olejku eterycznego otrzymanego ze świeżych liści są: tujon (65%), izotujon, fenchon oraz inne monoterpeny (alfa-pinen, myricen, alfa-terpinen, limonen, gamma-terpinen, terpinolen, sabinen) i glikoproteiny o wysokiej masie cząsteczkowej. Do innych zidentyfikowanych związków chemicznych należą: kamfen, borneol, lignany, flawonoidy (kwercetyna, mirycetyna). Zawartość olejku eterycznego w suchej roślinie Herba Thujae occidentalis wynosi od 1,4 do 4%.