W kolejnych startach jeszcze dziesięć razy stawał na podium: 14 grudnia 1991 w Thunder Bay był trzeci na 30 km stylem dowolnym, 27 listopada 1994 w Kirunie był trzeci na 10 km stylem klasycznym, 23 listopada 1996 Kirunie był trzeci na 10 km stylem dowolnym, 14 grudnia 1996 w Brusson był trzeci na 15 km stylem dowolnym, 17 marca 2001 w Falun był trzeci na 15 km stylem klasycznym, 12 stycznia 2002 w Novym Měscie był trzeci na 10 km stylem dowolnym, 9 marca 2002 w Falun był drugi w biegu łączonym na 20 km, 16 marca 2002 w Oslo był drugi na 50 km stylem dowolnym, 6 grudnia 2003 w Toblach był trzeci na 30 km stylem dowolnym, a 22 stycznia 2005 w Pragelato zajął trzecie miejsce w biegu łączonym na 20 km. W klasyfikacji generalnej najwyższą pozycję osiągnął w sezonie 2001/2002, kiedy był czwarty.
Wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992, gdzie razem z Terje Langlim, Vegardem Ulvangiem i Bjørnem Dæhlie zwyciężył w sztafecie. W startach indywidualnych zajął 20. miejsce na dystansie 50 km stylem dowolnym i 38. na 10 km stylem klasycznym. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Lillehammer wystąpił tylko w biegu na 30 km techniką dowolną, zajmując 18. miejsce. Podczas igrzysk olimpijskich w Salt Lake City w 2002 dwukrotnie stawał na podium.